Sana Yazdim
Karda, kışta, zorda baharında yazında mevsimin
Sana açtım çiçeklerini içimin, hep sana soldum sonra
Hep sana üşüdüm ayazında bu aşkın
Ben bu şehrin yağmurundan hep sana aktım.
Sana doldu gözlerim şarkıların en acıklı yerlerinde
Sana bağırdım avaz avaz, sana sustum.
Seni düşündüm yarımında, eksiğinde zamanın
Sana küstüm kimse bilmeden,
Kimse bilmeden seninle barıştım
Ben bütün papatyaları sana yoldum
Bildiğim bütün küfürleri sana ettim
Sana yandım, sana soğudum, sana söndüm
Ben bütün yollardan sana gittim, sana döndüm
Ben hep sana yazdım ya, bütün soru işaretlerini,
Bütün virgülleri, bütün ünlemleri, bütün noktaları sana koydum.
Sana açtım bütün parantezleri
Bütün parantez içlerini seninle doldurdum.
Ben sana, ben hep sana, ben bunu da sana yazdım.
Ben sana yazarken her şeyi, sen başka baharında mevsimin
Başka zamanında hayatın, başka düşlerin, başka kolların
Başka acıların koynunda, yatağında en arsız sevişmelerin
Ben sana durdum ayakta, sana düştüm
Sana saydım yok oluşlarımı ve yeniden doğuşlarımı.
Ben bütün yaralarını içimin, sana sardım.
Sana topladım dağılan parçalarımı dağıldıkları yerlerden
Sana hastalandım sana iyileştim.
Sana fırlattım oklarını hayallerimin; seni hedef aldım
Seni ıskaladım, seni vurdum, sana kızdım, seni affettim
Sana içlendim, sana sabrettim;
Ben sana, ben hep sana, yine sana yazdım
Ben sana yazdım ya her şeyi; aşkı, ayrılığı,
En karasını cümlelerin, en kanlısını,
en ihtiraslısını, en yaralısını, en acısını
hatta en ağırını.
Ben uyutmak için bazen içimin canavarlarını,
bozmak için aşkın kara büyülerini,
yakmak için bazen sana ait kelimelerini dilimin,
tuz basmak için tenimin senden kalan yerlerine;
uyuyabilmek için, uyanabilmek için,
unutabilmek için, unutamamak için,
acıtmak için bazen senin de canını, sana yazdım…
Var olmakla yok olmak gibi, kaçmakla yakalanmak gibi,
iyiyle kötü gibi, melekle şeytan gibi,
atmak gibi kendi uçurumlarından kendini
ama ölmemek gibi, ölememek gibi.
Aşk; ne karmaşık bir şeydi…
Yorum: Yasemin Pulat
Grafik : EsmeR